Afgelopen weekend bezocht ik de ZIN weekender van camping De Lievelinge.
De weekender ZIN is een terugkerend verdiepingsweekend dat gericht is op persoonlijke ontwikkeling, inspiratie en verbinding. Het programma biedt onder andere lezingen, workshops, ceremonies en ruimte voor reflectie. Denk hierbij aan ademwerk, yoga, lichaamswerk, sjamanisme en creatieve expressie. Voor mij de perfecte combinatie. Ik ga graag alleen op pad maar zoek wel altijd verdieping, contact en speelsheid. Dit weekend had al deze elementen.
De Lievelinge is een Nederlandse camping met een non – dogmatisch en authentiek karakter voor vrijdenkers en creatievelingen. De camping nodigt uit tot persoonlijke groei, openheid en verbinding.
Tijdens de openingsceremonie van het weekend werd als intentie voor het weekend ‘ruimte en bedding’ uitgesproken door de organisatoren. Zelf ging ik met de intentie: ‘’ik wil graag comfortabel zijn in mijn eigen gezelschap’’ het weekend in. Vaak als ik wat minder goed in mijn vel zit vind ik het lastig om tijd met mezelf te spenderen, waardoor ik het bewust vaker opzoek.
Link naar de website van de lievelinge
ADHD, overprikkeling en het risico van passie als werk
ADHD en hormonen: lezing door Suzanne Rethans en Melanie Hopman
Zaterdag begon mijn dag met een lezing over ADHD en hormonen. Een maand geleden kreeg ik de ADHD-diagnose. Ik had al een paar jaar vermoedens, maar zag nooit echt de meerwaarde van een officiële diagnose. De afgelopen jaren heb ik gigantisch veel vaardigheden aangeleerd en kennis opgedaan om te leren omgaan met mijn (ADHD) symptomen. Ik heb structureel last van overprikkeling, snel verveeld raken, geen rust kunnen of willen nemen en innerlijke onrust.
Of ik ergens interesse in heb, bepaalt grotendeels of ik er focus en aandacht voor kan opbrengen. En als ik iets leuk vind, kan ik me er compleet in verliezen. Dan valt de rest weg. Het leven voelt soms als een gigantische verzameling van moeten, terwijl ik mijn willen wil volgen. Gelukkig heb ik mijn bedrijven gebouwd rondom mijn passie, en heeft het dus gigantisch veel van mijn interesse. Maar… daar ligt meteen ook een ander gevaar op de loer: Niet meer kunnen stoppen met werken.
Ik heb van de kennis en vaardigheden om te leren omgaan met mijn overprikkelde zenuwstelsel mijn werk gemaakt. Maar daardoor werd automatisch al mijn eigen reguleringsmanieren ook werk. Yoga, mindfulness, meditatie, massage en lichaamswerk veranderden van ontspannende privéactiviteiten in werkinstrumenten.
Ondanks dat ik de opstart van een nieuw bedrijf niet onderschat heb, was het toch meer werk en kostte het meer energie dan ik had ingeschat. Ik bleef maar roepen: “ik doe dit nog even en dan doe ik rustig aan”. Maar zoals de ondernemende lezer snapt: de to-do list eindigt nooit. Dus mijn lichaam trapte op de rem en ik stortte in.
Ironisch. Een stok om mezelf mee te slaan. Mevrouw de coach helpt anderen overspannenheid te voorkomen, terwijl ze zelf weer eens overspannen is.
Er vechten twee grote tegenpolen in mij: de ondernemer met een oneindige ambitie, eindeloze doelen en een ik-ga-de-wereld-veroveren-mentaliteit. En de vrouw die haar geluk zoekt in kleine dingen, wil zijn in plaats van doen en verlangt naar een simpel en ongecompliceerd leven. Ik heb besloten om voor het laatste ruimte te maken. Dus deze vrouw doet even een tijd rustig aan.
Dat is ook precies waarom de ADHD-diagnose nu wel nodig was. Ik heb al zoveel manieren geprobeerd om mijn symptomen te verlichten, zonder langdurig resultaat, dat ik nu ADHD-medicatie wil proberen.
De lezing op de Lievelinge ging over het effect van hormonen op ADHD. Hormonen kunnen je ADHD versterken. Tijdens de lezing ging het vooral over de menopauze en premenopauze, maar het zette me aan het denken.
Ik heb een uitzonderlijke medische afwijking. Ik kan eigenlijk niet precies vertellen wat ik allemaal heb, maar de samenvatting is: twee baarmoeders, vier eileiders en PCOS. Als “normale” vrouwen al zoveel last van hormoonschommelingen kunnen hebben, hoe zou dat dan voor mij zijn?
Een antwoord daarop heb ik niet. Feit is dat ik mezelf nooit echt goed heb laten onderzoeken. Ik heb geaccepteerd dat het complex was, dat ik waarschijnlijk toch geen kinderen kon krijgen, en het daarbij gelaten. Het besef drong binnen dat ik mezelf nooit belangrijk genoeg heb gevonden om dit grondig te laten onderzoeken. Zoveel vrouwen hebben baat bij het bijnemen van bepaalde hormonen. Waarom heb ik het mezelf nooit gegund om dat voor mezelf uit te zoeken?
Met dit emotionele inzicht ging ik een energetische pianoreis in. De piano hielp me bij de diepere emotionele lagen van mezelf te komen. Ik had mijn gezondheid genegeerd omdat ik mezelf niet de moeite waard vond. Wat een droevige conclusie. En wat is het fijn dat ik nu wél vanuit zelfliefde mijn gezondheid heel serieus ga nemen. Het is klaar met van mezelf verwachten dat ik uitmuntend presteer terwijl de omstandigheden er wellicht niet naar zijn. Ik verdien het om te weten wat er in mijn lichaam gebeurt. Wat invloed heeft op mijn emoties, concentratie en stemming. Zodat ik met nog meer liefde voor mezelf, met mezelf kan leren omgaan. Ik heb besloten om deze kwestie eerst aan mijn psychiater en gynaecoloog voor te leggen voordat ik met ADHD-medicatie begin.
Integratie zonder moeten
Lezing/masterclass: intentie & integratie door Nathali Millecam
https://www.consciousjourneycenter.com/
De tweede lezing van de dag ging over het nut van intentie en integratie. Hier kwam ik tot de conclusie dat ik zelfs van mijn integratie een moeten maak. Ik leg mezelf eindeloos veel op en creëer allerlei ‘moet-dingen’ die eigenlijk ‘mag-dingen’ zijn.
Dit komt voort uit een eerder ontdekt patroon: Ik was op een bepaalde manier verslaafd aan mezelf ontwikkelen. Vanuit de overtuiging dat ik niet goed genoeg was en moest verbeteren. Ik rende van het ene verdiepende weekend naar het andere, verslond zelfhulpboeken, en uiteindelijk versterkte dat alleen maar die overtuiging. Er valt namelijk altijd wel iets te verbeteren.
Langzaam groeide het besef dat ik al goed genoeg was. Daardoor werd het belang van integratie duidelijk voor me. Alleen… heb ik mezelf vervolgens die integratie opgelegd. Terwijl: voor integratie hoef je eigenlijk niks te doen. Behalve ruimte maken. Bewust aanwezig zijn bij wat er is. Innerlijk ruimte maken voor de inzichten en bijbehorende emoties.
Wanneer alle emoties en ervaringen welkom zijn ontstaat vaak plezier
De intentie voor het weekend is wat mij betreft gehaald voor dit weekend. Ik ervaarde ruimte en bedding zowel vanuit de plek, organisatoren, personeel, als deelnemers van het weekend. Bedding voelt voor mij als een veilige omgeving om te openen en groeien. Het is een plek of persoon waarin ik mijn kwetsbaarheid durf te tonen zonder angst voor oordeel. Ruimte gaat voor mij over de openheid om gevoelens, gedachten en ervaringen toe te laten. Ruimte betekent ook het loslaten van controle en verwachtingen.
De laatste tijd kan ik erg ontroerd raken als ik op een plek ben waar de omgeving en de mensen dit kunnen bieden. Ik voel het wanneer er mensen zijn die willen ontmoeten vanuit hun hart en mij kunnen dragen en daardoor ruimte kunnen creëren voor mijn emotionele processen. Het is een groot gemis geweest dit veel aan andere mensen te bieden terwijl ik mijn eigen emotionele processen niet de ruimte gaf of niet de omstandigheden creëerde om ruimte te maken.
Ik heb genoten van de speelse en vrolijke sfeer. Het was een mix van lichtheid en diepgang. Dit weekend bewijst maar weer dat als het brede spectrum van emoties en menselijke ervaringen welkom is er juist zoveel ruimte voor luchtigheid en plezier ontstaat.
Als holistisch masseuse en coach werk ik dagelijks met mensen die veel ballen in de lucht houden en verlangen naar meer rust, verbinding en ruimte in hun leven. Deze weekender was voor mij niet alleen een moment van ontspanning, maar ook een spiegel voor mijn eigen processen.
Wil je meer weten over mijn achtergrond, visie en waarom ik doe wat ik doe?
Lees dan verder op mijn over mij pagina > Over Marysa